برات شعر میگم!

mehrnoosh — Mon, 26 Mar 2007 21:01:25 GMT

سکوت و نگاه را با هم

یکی میکنم

فریادی میشود بی صدا

می شنوی

فریاد بی صدا را

فریادی که با تمام سکوتش

فقط یک چیز می گوید

دوستت دارم

دوستم داشته باش

mehrnoosh — Mon, 26 Mar 2007 20:48:45 GMT

تحمل کردن زيباست

اگر قرار باشد روزی به تو برسم

انتظار اسان است

اگر قرار باشد دوباره تو را ببينم

زندگی شيرين است

اگر قرار باشد مزه ی دستان تو را بچشم

مشکلات حل می شود

اگر قرار باشد روزی به پای تو بميرم

لطفا فوتم نکن؛می خواهم در سينه ی تو تمام شوم

اشک ها همه به لبخند تبديل می شود

اگر قرار باشد تو را يک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک

فقط اگر ببينم خيال رفتن داری

زنگيم می سوزد اگر بفهمم روزی از من دل گير شده ای

اما بدان دوستت دارم
از پشت اين همه فاصله

از پشت اين همه حرف

دوستت دارم

mehrnoosh — Mon, 26 Mar 2007 20:32:55 GMT

صدايت می زنم می آيی کنار دلتنگی ام می نشينی دستهايت را می بویم و چشمهايت را می جویم گونه هايت بوی غريب خاک باران خورده را می د هد و لبهايت يادآور غنچه ايست که تنها يک طلوع تا غروب همسفر خورشيد شد و تو چقدر نجیب و با صداقت نگاهم می کني و چقدر مهربانی را در آئينه چشمانت برايم تکرار می کنی حالا فقط سايه ام را همسايه می شوی کاش دلتنگی ام را هم خانه می شدی غروبم را طلوع دريايم را آسمان … حالا به همان همسايه ی سايه بودنت قانعم ! فقط تا صبح با من بمان دلم برای ديروزها تنگ است تو بمان با من تنها تو بمان

mehrnoosh — Thu, 08 Feb 2007 22:38:10 GMT

قناعت می کنم در شادی

قناعت می کنم در کامیابی

قناعت می کنم در بیان حقیقت

قناعت می کنم به سکوت

غرق می شوم در صبوری

غرق می شوم در نخواستن

غرق می شوم

در نگفتن ِ " دوستت دارم

چه مرتاض ِ گناهکاری

mehrnoosh — Mon, 27 Nov 2006 20:07:18 GMT

گفتی:

"سکوت کن

که سکوت تو دیدنی است"

گفتم:

"زین بعد

فریاد خواهم زد

اندوه پاره های دل من

شنیدنی است"

mehrnoosh — Thu, 12 Oct 2006 21:17:27 GMT

جاده جاريست و مرا ميخواند

دلم آواز سفر دارد

کاش ميشد بروم

چمدانی دارم پر سوغاتی درد

هيچکس..هيچ کجا منتظر من نيست

چشم من مات بر جاری جاده

که غروب ميرسد از راه

بکجا.....بايد رفت؟؟؟؟؟؟

چمدانی که پر از سوغاتی درد است را

به چه کس بايد داد؟

چمدانم در دست در هوای رفتنم

که شب ميرسد و جاده را ميبلعد

پر....پرواز ندارم در شب

با دو بال زخمي و تنی در زنجير

شب سياه ميشود ساکت و سرد

جاده ای پيدا نيست

روی تکرار زمان ميمانم

و بدستم چمدانی.....پر سوغاتي درد

mehrnoosh — Tue, 19 Sep 2006 23:47:30 GMT

مگس ها دل کوچکی دارند
فکر می کنم اندازه کله يک مورچه
مگس ها پرواز می کنند
مثل کبوتر ها و عقاب ها
مگس ها عاشق می شوند و بی پروا عشق بازی می کنند
مثل اسب ها و شير ها
مگس ها زمستان ها می خوابند
مثل خرس های قطبی
مگس ها آلودگی ها را دوست دارند و مزاحمند
مثل آدم ها

آدم ها می گويند از چيزهای آلوده بدشان می آيد
آدم ها از چيزهای مزاحم هم بدشان می آيد
آدم های از چيزهايی که شبيه خودشان است بدشان می آيد

مگس دارد به زندگی اش و تخم هايی که درون شکمش دارد فکر می کند
مگس دارد خودش را از آلودگی هايش پاک می کند
مگس دارد نفس می کشد و از زندگی اش لذت می برد
شترررررق ...
- کشتمش

دو قطره خون به جای می ماند
از دلی اندازه کله مورچه
مگس می ميرد
هيچ اتفاق مهمی نمی افتد و زندگی در مدار صفر درجه اش می چرخد !

بعضی آدم ها شبيه مگسند
منتها هيچوقت پرواز نمی کنند
از عشق بازی چيزی حاليشان نمی شود
و حتی دلی اندازه کله مورچه هم ندارند
فقط مزاحمند
و با نبودنشان , هيچ اتفاق مهمی نمی افتد و حتی زندگی راحت تر بر مدار صفر درجه اش می چرخد
فقط بدی اش اين است که
هيچ مگس کشی اندازه هيکل اين آدم ها نيست

mehrnoosh — Tue, 05 Sep 2006 13:35:18 GMT

سرورم را امروز برای نخستین بار دیدم

لرزان او را به جای آوردم.

اکنون به خوبی

سنگینی دستش را

بر بازوی لاغرم حس می کنم ...

کجاست لبخندهای زنگدار دوشیزه گی ام

آزاده زنی

با سری افراشته؟

اکنون به خوبی حس می کنم که چگونه

قامت لرزانم را

سِفت به بر گرفته است،

وقتی که طنین سخت واقعیت را

بر پیکره ی خوابها و رویاهایم می شنوم.

mehrnoosh — Mon, 21 Aug 2006 22:42:25 GMT

تقدیم به تو"اولین و آخرینم!":

وخداوند یک نفر را آفرید ، به نام تو

و تو آمدی به دنیایی که همچون تو نداشت و هرگز هم نخواهد داشت

و خدا خواست که برای من کسی مثل تو نشد

و تو مثل هیچ کس باشی

و خدا خواست که با یاد تو همیشه تنهاترین باشم

و هر شب و هر روز و هر وقت که فکرش را بکنی با خاطره هایت خلوت کنم

و بیا بخواب در رویاهای من و در آرزوهایم بیدار شو

که من خیابان ساکتی هستم و پیوسته خواب قدم های تو را می بینم

و بیش از این پنجره را چشم انتظار نگذار چرا که این پنجره مال من است

و من در این پنجره می خواهم تو را بیابم

به جان تو ای جان من

خدا خواست

.......و خدا خواست که من دوستت بدارم و چقدر زیباست که خدا بخواهد.

mehrnoosh — Tue, 01 Aug 2006 22:30:18 GMT

پای اگر فرسودم و جان کاستم
آنچنان بودم که خود می خواستم

آنقدر از خواهش دل سوختم
تا چنین بی خواهشی آموختم.

" اکبر محمدی " چه غمگینم از نبودن خودم و همنسلانم !