نفرين به آن که فرق نهاده ست بين ما
تا تو بهشت پاکي تا من جهنمم

نفرين به خلقتي که مراعرضه کرده است
من که تمام رنجم من که فقط غمم

آهسته تر به زندگي من قدم بنه
من گور دسته جمعي گل هاي مريمم

لب هاي من دو مار له اند و لورده اند
با بوي خون به سينه فرو مي رود دمم

اي ماه ! مهرباني تو مي خورد مرا
اي ماه من سياه دلم.از تو مي رمم

بالا بلند خوبي! عظماي مرحمت !
نفرين به من كه پيش فراواني ات كمم