دستمال گلدار تورا

باد برد و

بهار شد.

گوش دادن به چیزهایی است که نگفتم

نگفتم:بارانی ات را درآر

قهوه درست میکنم

نگفتم:جاده طولانی و خلوت و بی انتهاست

حالا تمام چیزهایی که نگفتم

با من زندگی میکنند!!!

و من...
و من مي روم!
که شامگاهان بي روزن به استجابت صبح ننشسته اند!
مي روم که آغاز کنم!
از امروز روز تا فرداي روزتر؛
اما؛
آخر بي همسفر که نمي شود پريد!
بايد تو باشي تا شوق رسيدن معنا بگيرد!
تو بالهاي مرا بگيري و من دستان تو را!
و سرود رفتن و رفتن را تا فرداها در گوش جانم زمزمه کني!

مگه پاي قصه هامو
به شب تو وانكردم
مگه تا همين ترانه
تو رو همصدا نكردم

تو رو همصدا ندارم
كه نموندي عاشقانه
مي خوام با خودم بمونم
برو از همين ترانه

                                   اهورا ایمان