نفرين به آن که فرق نهاده ست بين ما
تا تو بهشت پاکي تا من جهنمم

نفرين به خلقتي که مراعرضه کرده است
من که تمام رنجم من که فقط غمم

آهسته تر به زندگي من قدم بنه
من گور دسته جمعي گل هاي مريمم

لب هاي من دو مار له اند و لورده اند
با بوي خون به سينه فرو مي رود دمم

اي ماه ! مهرباني تو مي خورد مرا
اي ماه من سياه دلم.از تو مي رمم

بالا بلند خوبي! عظماي مرحمت !
نفرين به من كه پيش فراواني ات كمم

من

از آن جرقه آتش برپا شد

خواستم جهان را روشن کنم

اما

سطل آبی ریختند و خاموش شد.

انتخابات......

نه من ديگر به اکبر ميدهم رای
نه بر کانديد رهبر ميدهم رای
نه بر سردار و نه غير نظامی
نه بر اصحاب منبر ميدهم رای
اگر شرکت کنم در انتخابات
به شخص خود ؛ به اين " خر " ميدهم رای

از : هادی خرسندی

ردپایت را روی برفها دیدم

تا پشت در آمدی

صدایم نکردی.....

آفتاب داغ مستقیم

       می تازد به من

           تب در تنم خیمه زده

                  سایه ای نیست

                         سایه تو کجاست؟

                               بر سر من که نیست.

زندگی تو را به گروگان گرفته از هر طرف

و من

       آمده ام خودم را تسلیم کنم.

پرم دادی٬

جدی جدی پریدم.

برای تو قفسی خالی ماند٬

برای من آسمان.

با اینکه هیچگاه

سنگینی هیچگونه بالی را بر شانه های خود حس نکرده ام

اما

به پرواز شک نکرده ام هرگز

چرا که آسمانی باز

هر لحظه ، هر زمان

چراگاه  ذهن  من  بوده ست

چرا که هیچگاه

برای پرواز

نیازی ام نبوده

به آسمانی باز

با تمام وظایف شغلی یک موجود زنده

لبخند هم نزن

یک لبخند تو کافی است تا تمام وظایف با لنگه کفشم

جایی زیر تخت گم شوند

و من تنبل ترین آدم دنیا شوم!

میفهمی که چه می گویم؟